Dit groepje moet ook nog eens  zien te verwerken dat er over de Bussummerheide een dwergarend overkwam, waarschijnlijk even nadat wij al weer in volle vaart naar de Tafelbergheide zijn gefietst. Hier kan die frustratie dat er een dagklapper is gemist even wegstormen.

Ondanks de dikke wind waar continu tegenaan gebeukt moet worden, op fietsen die zijn afgeladen met voer en zwaar kijkspul, hebben we al heel wat vogels ‘opgerold’.

In de vroege ochtend over een schemerige Hoorneboegse heide zongen de gekraagde roodstaarten, roodborsttapuiten en boomleeuwerik alsof ze geen tijd te verliezen hadden. De bosuil liet zich goed horen en even later bij de Kazerne lukte de ransuil ook, bij de meesten dan.

Het zal tussen 08.00 en 9.00 uur zijn geweest dat de eerste schoolkinderen in groepjes tegenkwamen. Ineens is de weg niet meer voor ons alleen. Op zo’n Big Day zit je toch even op een andere planeet, het dagelijkse gebeuren is ver weg. Midden in de nacht op je fiets springen om een lijstje vogels af te strepen, we werden af en toe heel vreemd aangekeken als we midden op de weg en groupe met de verrekijkers aan het hoofd geplakt, stonden te kijken.

Maar dan zie ook wat. Een spannend moment was de krooneend die behoorlijk ver weg,  af en toe even verscheen bij het Huizerhoof. Dat met die alsmaar harder aantrekkende wind ook nog twee nachtegalen hoorden in de bossages bij de dit gebiedje was toch wel een kleine opluchting. Eenmaal bij de Huizerpier dreigde het eerste regenfront boven onze hoofden. In lijnopstelling konden we een plekje vinden uit de regen om met de telescopen het water af te speuren. Wonderlijk genoeg zwermden grote gemengde zwaluwgroepen vlak boven het water. Blijkbaar juist nu veel te eten.

Daarna trok het even open en was het tijd om de voorraad borrelnoten, paprika geroosterde  cashews soldaat te maken. Er wordt wat afgesnaaid op zo’n tocht.

En dan ben ik weer aangekomen bij het punt dat het noodweer even voorbij trok aan ons op de Eukenberg. Daarna vergezelde de zon ons weer en zijn we richting de enige roekenplek in het Gooi getrokken. Staande op de Hakkelaarsbrug wilde het niet lukken maar met geduld en doorzettingsvermogen werd beloond even later op een andere uitzichtpunt langs het spoor. De tocht werd richting Keverdijksepolder (regenwulpen!) voortgezet.  Hierna de spotvogel horen zingen op de weg naar de Bovenmeent. Daar aangekomen was het licht beroerd maar lukte het wel om de aanwezige steltlopers op naam te brengen. Groenpootruiters, kleine plevier maar ook een overvliegende lepelaar.

Door de nog steeds forse wind was de blauwborst niet zo zingerig en lukte het niet de benodigde 4 vogelaars  de oren op de juiste moment te spitsen waardoor ook deze vogel niet op de lijst bijgetekend kon worden.  Het hoort er allemaal bij. Nu alleen nog de knutten trotseren voor de houtsnip (wel gelukt, pff).

Ondanks de historisch lage score van 125 vogels een tocht die in het geheugen blijft staan, er is keihard gewerkt voor deze lijst onder weersomstandigheden waarbij normale mensen hun plannetje gewoon even aanpassen. Zoals Groep Natuurmonumenten die de volgende dag een dag uit het boekje hadden, toch heren?

Carla van der Maas