Zoals iedereen waarschijnlijk wel weet is er een invasie van kramsvogels en sinds een paar weken heeft één daarvan mijn voortuin tot“zijn” territorium gebombardeerd.
Samen met een zwartkop man, die ook vanaf begin januari mijn tuin als de “zijne” ziet, terroriseert hij de voortuin.
Vorig jaar was er een bescheiden zwartkop vrouwtje dat zo af en toe een pindaatje, vetbolletje of appeltje kwam prikken. Maar deze zwartkop man is een ware dictator.
Slim is hij natuurlijk niet want de meeste familieleden van deze zwartkop zitten nog heerlijk in het Zuiden met heel wat aangenamere temperaturen dan hier.
Maar deze man weet van geen wijken en heeft mijn tuin als “zijn” territorium gemaakt en dat zal iedereen die in zijn buurt durft te komen weten ook.
Het is vermakelijk om te zien hoe die twee ‘hun’ vetbollen/pinda’s en appels verdedigen.
Ik heb ze dan ook de generaals van mijn voortuin gedoopt.
De Kramsvogel is van de grondtroepen en de Zwartkop van de luchtmacht.
Alles wat binnen een straal van 50 cm komt word resoluut en deskundig de tuin uit gehoekt. Het zwartkop mannetje is bij de ochtendschemer al op zijn post en blijft de hele dag in de buurt van “zijn” tuin. De kramsvogel komt wat later en verdeelt zijn aandacht tussen voor- en achtertuin. Het is nog een wonder dat hij tijd heeft om te eten. Alleen voor spreeuwen hebben ze diep respect, maar alle andere vogels, mits niet al te groot, worden niet getolereerd in “hun” tuin.
De Zwartkop man (13-15 cm groot) is een dapper klein opdondertje. Groenlingen, vinken, keep, huismus, roodborst en zelfs de merel gaat hij met wijd open gesperd bekje en opgezette veren te lijf. Fantastisch om te zien.
De tactiek van de andere vogels is ook leuk om te bekijken. Behoedzaam hippen ze om de generaals heen en proberen achter hun rug om een graantje mee te pikken. Of ze kijken op afstand toe hoe andere vogels de afleiding verzorgen en slaan dan vlug hun slag, om vervolgens weer snel een veilig hoekje van de tuin op te zoeken zodat ze uit de buurt blijven van de woedende uitvallen.
Van samenwerking tussen de zwartkop en kramsvogel is totaal geen sprake. Want zodra het zwartkopje het in zijn kopje haalt om het domein van de kramsvogel te betreden word ook hij op de wel bekende manier naar zijn “eigen” plaats verwezen.
Soms is er een dappere koolmees die de aanvallen van de zwartkop weerstaat en dan geeft het zwartkop mannetje het na 4 á 5 schijnaanvallen op om ook maar weer een pindaatje of vetblokje te prikken.
Dit alles kan ik onder het genot van een kopje koffie/thee op mijn gemak bekijken en voordat ik het weet is het alweer een half uur later.

Tekst en foto's van Conny Leijdekker

Tekening van Mike Langman

Op de site van de RSPB staat een stukje over de Zwartkop in de winter in Engeland. Ook daar is hij niet erg bescheiden: "Blackcaps can be quite feisty at bird feeders and tables, so watch out for them chasing away other birds! By providing several sources of food in different bits of your garden, you should be able to avoid too many feathers flying."